Artikelpagina

Witte “EURO DISNEY” kerst in november….

“Hoi Klaas, je gaat het weekend naar Euro Disney.” Aan de telefoon zat hoofdplanning Beuk touringcars.

Vreemd dacht ik nog, anders moet ik altijd zelf bellen.“Wil je de nieuwe V.I.P. mee hebben of je eigen wagen?”

Nu is de 200 (mijn eigen wagen) ook een V.I.P. maar iets ouder als die nieuwe en de chauffeur van de andere wagen had vakantie. “Is het iets bijzonders?” Vroeg ik.

Nee het is een personeels uitstapje uit Brabant en het past mooi in jouw wagen.” “Dan ga ik liever met mijn eigen wagen” antwoorden ik. “Want er is slecht weer op komst.”

Nu rij ik toch het liefste op mijn eigen wagen want die kan ik helemaal door en door en ik heb er al mijn eigen spulletjes er in zitten en ik ken ieder geluidje van deze wagen dus is er wat… dan hoor ik het gelijk. De planning dacht mij een plezier te doen met een mooie nieuwe wagen maar dat werkt niet meer bij mij.

Ja zo’n 35 geleden stond ik bijna te kwijlen bij een nieuwe touringcar maar al jaren heb ik door dat er meer komt kijken dan alleen maar mooi. En de 200 (mijn eigen wagen dus) is nu éénmaal een mooie T9 V.I.P. Ik zou vrijdag middag 25 november om 16.00 uur vertrekken uit Breda dus gelukkig niet zo vroeg beginnen.

Slecht weer en verkeer

's Avonds zat ik naar het weerbericht te kijken en dat beloofde niet veel goeds, heel veel buien en kans op sneeuw met wind stoten. Nu zat ik, wat het weer betreft, niet over mijzelf in maar over mijn dochter want die gaat met de fiets naar school en wil absoluut niet met de tram. Maar deze keer kon ze er niet onder uit, en vertrok ze toch op de fiets, het was echt slecht die morgen.

Ik zat s‘morgens het nieuws te bekijken en hoorde dat het met de minuut slechter zou worden. Opeens zij ik tegen mijn vrouw ik ga mijn spullen pakken want ik heb het gevoel dat het helemaal fout gaat lopen vandaag.

Het was 10 uur s ‘morgens.

Scheren / douche / uniform aan, koffer pakken en gaan. Nu had ik de wagen bij me en deze was start klaar dus instappen en naar Noordwijk.

Papieren en reiskas ophalen en melden dat ik al onderweg was naar de klant. Veel te vroeg natuurlijk. Ik ging al om half elf op pad terwijl ik pas om half twee in Noordwijk moest beginnen.

Waarom ik dit deed weet ik niet maar als ik die drang nu eenmaal heb geef ik me er aan over indien het mogelijk is.

Onderweg kwam ik de eerste files al tegen, ik kon Leiden al niet op een normale manier binnen komen en ben via de busbanen en buitenwijken toch op de route Alphen aan de Rijn gekomen.

Het ging redelijk tot de Meern en toen begon het wat vast te lopen.

Ik moest afslaan naar Breda en dat liep alweer redelijk door. Op de radio hoorde ik al extreem lange file meldingen in het oosten van 23 km hier en 18 km daar en banen afgesloten vrachtwagens op hun kant en zware sneeuwval met storm.

Dat beloofde weinig goeds

Maar naar Breda ging het verder redelijk goed er zat alleen een automobilist angstig te toeteren op de brug van Gorkum, die vond dat ik meer naar de kant moest.

Maar omdat de ruk winden zo sterk waren reed ik midden op de brug om de windvlagen op te vangen.

Als ik die aardige meneer naast me zou laten en ik zou zo’n windstoot voor mijn kiezen krijgen dan was er niets meer over van zijn tuut-tuut en al zwaaiend kwam hij met de beroemde wijsvinger omhoog, langszij.

En ik stak mijn duim maar omhoog, wat moet je anders met zo’n iemand? Weet hij veel!
Het adres was zo gevonden in Breda en ben langs het bedrijf gereden waar ik moest zijn. Anderhalf uur te vroeg maar in ieder geval op tijd en ben verderop even gaan pauseren.    Spullen in orde gemaakt voor de reis, een boterham gegeten en een lekker bakkie koffie gedronken.

Dat is wel lekker met een V.I.P. het is net een camper, je hebt alles bij je.Nog even een half uurtje gaan slapen en lekker ontspannen zitten lezen.

Starten en voor rijden.........de directeur van het bedrijf keek vreemd op en melde mij dat hij mij nog lang niet had verwacht en dat hij vreesde dat ik veel te laat zou komen en ergens zou vastzitten.

“Je komt toch uit het westen?” riep hij verbaast.“Het hele land zit dicht er staat al 600 km file en jij staat hier” “Maar ik moest hier toch om 15.45?” zei ik Om 16.00 zouden wij vertrekken uit Breda, maar er waren nog twee personen die vast zaten in Vianen. Ze zaten in een file van 33 km. Er zat geen beweging in.

Het is een soort 6e zintuig

In overleg werd hun medegedeeld dat ze maar naar Utrecht moesten gaan en de trein naar Parijs nemen. Wat was ik blij dat ik eerder was vertrokken, zou dat je onbewuste je zijn die jou stuurt in zulke situaties, het lijkt er wel op en na 35 jaar op de touringcar ga je toch een soort data in je onderbewustzijn opslaan waar je later je voordeel mee kan doen. Dit is natuurlijk de ervaring die er insluipt.

Ik hoor collega’s al roepen, “Ik ga een beetje in mijn eigentijd werken…!”   Maar ik geloof dat het altijd weer naar je toe komt als je zoiets doet.

Bij mij werkt het wel zo want toen ik de planning maandag erna sprak en hen vertelde hoe de rit was verlopen, kreeg ik de uren die ik eerder was vertrokken er gelijk bij geteld.    Maar op weg naar Parijs begon het gelijk te sneeuwen, en niet zo ’n klein beetje ook en dat duurde tot aan Gent. In Antwerpen waren geen file’s en konden we vrij rustig door rijden naar Frankrijk.

Net voorbij de Gaulle moest ik de A104 op en daar had ik mazzel mee want richting Parijs zat helemaal dicht.

Zonder problemen en precies op tijd arriveerde wij in EURO DISNEY. Inchecken van de groep ging probleemloos en het hotel was perfect. Op mijn papieren stond dat ik in het hartje Parijs moest overnachten en omdat ik dat s’middags al niet zag zitten had ik het reisbureau al gebeld wat hier de bedoeling van was. Het was een foutje en ik kon in het zelfde hotel overnachten. Lekker in bad gedoken en de volgende dag zou ik vrij zijn.

Tijdens het ontbijt kwam er iemand van de groep naar me toe en vertelde dat ze nog een kaartje overhad. Nu was ik al vaker in het Euro Disney geweest maar eigenlijk nooit in de sneeuw. Het vooruitzicht was nu niet zo aantrekkelijk maar ik ben toch gegaan.

Een wit Disney winterland

Ik kreeg er geen spijt van want het was volop “kerst” in het park. Overal kerstliederen “Stillenacht”&”Noel..Noel.”

Heel leuk en ik voelde me heel prettig worden. Wat is Touringcarchauffeur zijn toch een leuk vak. Jammer dat mijn dochter er niet bij was want die is helemaal gek van Disney. Ik maakte gelijk een plan want met de kerst heb ik drie weken vrij en dan gaan we met z’n drietjes lekker naar Disney.

Het sneeuwde steeds harder en het was heel gezellig, kerstmuziek & sneeuw, shows van de Disney figuren, film studio ‘s, speciale effecten en met de trein het park door. De laatste dag zijn we weer retour gegaan na de parade die om halfvijf was afgelopen.

De weg was schoon en nu een “Bond” film opgezet want op de heen weg had ik een film voor de meissies “TITANIC” dus nu wat voor de mannen met een kop koffie ging iederéén er lekker voor zitten.

Tot Parijs ging het goed geen file’s maar in Lille liep het weer helemaal vast en kwamen we in glijpartijen terecht en zware sneeuwval. Auto’s op elkaar en met veel gezigzag kwamen we aan bij de Belgische grens. Daar moest ik i.v.m. de rusttijd een stop houden en konden de passagiers effen een peukie roken.

Verder verliep de reis, met Wendy van Dijk (Ussie) op de video, voorspoedig en kwamen wij om 23.00 aan in Breda. Iederéén heel blij en dat hebben ze mij laten weten ook.

Naar Noordwijk was het een sprongetje, het was inmiddels al 01.00 uur in de morgen en de MOD kwam naar me toe met de opmerking “Wat doe jij hier?” Uiteraard keek ik wat verbaasd en hij vertelde mij dat ik al weer ingedeeld stond voor 06.30. “Dat gaat niet hé” zij ik en dat begreep hij ook wel.

Later bleek dat het een vergissing was van de planning en Hill (de MOD er) had er een probleem bij want hij moest iemand uit zijn bed bellen om mijn werk te laten doen.

Uiteindelijk vertrok ik om 02.00 uur naar huis (Amsterdam) om opgewacht te worden op mijn meissie. Hoe laat ik ook wegga en of thuis kom ze is er altijd.

Dus die verdiend ook een weekendje Disney.

Klaas de Vries

V.I.P.200